Ga direct naar inhoud
Ook de nieuwsbrief van CBK Zeeland ontvangen? Schrijf je in!

Zeeuwse Lichting 2018

CBK Zeeland presenteert van zaterdag 2 februari t/m vrijdag 8 maart 2019 de werken van acht in 2018 afgestudeerde kunstenaars, fotografen en stedenbouwkundigen, allen geboren of woonachtig (geweest) in Zeeland.

Opening

Op zaterdag 2 februari om 16:00 uur opent Kathrin Ginsberg, directeur CBK Zeeland, de tentoonstelling. U bent van harte welkom om hierbij aanwezig te zijn. CBK Zeeland is deze dag geopend van 13:00 tot 17:00 uur.

Zeeuwse Lichting 2018

In deze tentoonstelling zijn de werken te zien van acht personen die in 2018 zijn afgestudeerd. Allen zijn geboren of woonachtig (geweest) in Zeeland. De werken zijn divers, evenals de onderwerpen die aangesneden worden door de deelnemers. Ondanks deze diversiteit nodigt de groepstentoonstelling uit om uitgangspunten te bekijken die behandeld zijn vanuit de verschillende disciplines van de beeldende kunst, fotografie en stedebouwkundigen.

______________________________________________________________________

DEELNEMERS

Cynthia Cats

In mijn werk onderzoek ik gebieden waar de mens, het water en het landschap elkaar beïnvloeden. Ik onderzoek de contrasten tussen heden en verleden, de triomf over het water en tragisch verlies, en de gespannen relatie tussen mens en natuur.
Zeeland is een gebied dat is gevormd door de eeuwenlange strijd tegen het water. Het Zeeuwse landschap is gelaagd en vertoont sporen van voorbije gebeurtenissen die door het water en de tijd overspoeld zijn geraakt.

Nina van Dijk

‘Voor altijd op een boekenplank’
installatie, verschillende materialen
2018-19

In haar werk wil kunstenaar Nina van Dijk (1995) vormgeven aan het ongrijpbare. “Wat ik waarneem moet ik tastbaar maken, omdat het verstrijken van de tijd me angst aanjaagt.” In deze installatie, die Nina als ‘klein museum’ bestempelt, zie je een beeldend onderzoek naar het vastgrijpen van de tijd, vertaald naar een vervreemde vorm van huiselijkheid.

Evita Hinneman

Vandaag de dag grenzen vuurtorens aan de rand van veroudering. Het idee dat vuurtorens hun lichten verliezen door technologische innovatie brengt een melancholisch gevoel. Naarmate hun functie afneemt, neemt ook hun betekenis als symbool af. Door deze historische monumenten te behouden, behouden we onze identiteit en verbinding met het verleden. 'Out of Time' is een eerbetoon naar het romantisch karakter van de vuurtoren.

Paul Nieboer

Paul Nieboer

Paul Nieboer

Het werk in deze expositie komt voort vanuit mijn interesse voor Groot-Abeele. Het gehucht waar ik ben opgegroeid is vernoemd naar een adellijke familie die er ooit heeft gewoond. Nadat deze familie niet meer bestond is de Witte Abeel in de 17de eeuw in
Nederland geïntroduceerd. Deze mooie boom is ook in Groot-Abeele veelvuldig geplant. De gelijkenis in woorden heeft geleid tot een heel verhaal in mijn hoofd, tussen feit en fictie in, over het ontstaan van dit kleine gehucht.

Sjoerd Houben

No Pleasure Cruise – Kan geluk op een foto worden vastgelegd? Sjoerd Houben reflecteert op hoe we geluk waarnemen, ervaren, en de drang om het te beheersen. Overheid en reclame proberen een lineair idee van geluk naar voren te brengen. Houben ziet daarentegen geluk als een rhizome die vele verschillende vormen kan aannemen.
Zijn fotografie is een bevragende benadering van de paradoxen van interpretatie van het thema, waarbij verschillende personages en hun verhalen worden afgebeeld in een breder sociaal verhaal. Bijvoorbeeld geluk zoals gezien door schoonheid, ouder worden, geheugen, jeugd, het menselijk lichaam of emotie.
Houben's werk behoudt individuele ervaring als de kern; het thema en het concept verbinden deze ervaringen samen tot samenhangend geheel.

Nine Postma

WARNING! – In mijn werk ga ik uit van de observatie, ik verzamel en manipuleer details uit mijn omgeving. Dit beeld heb ik gevonden op de zijkant van een product. De consument wordt gewaarschuwd. Pas op! Gevaar! Door deze waarschuwing op het product te plaatsen lijkt het bedrijf zich vrij te willen stellen van verantwoordelijkheid voor mogelijke ongelukken die het veroorzaakt. Maar waar wordt nu eigenlijk voor gewaarschuwd?
Ik wil dit beeld graag laten zien omdat ik het mooi vind, juist binnen zijn functie als waarschuwer. Wat is de relatie tussen deze esthetiek en het gevaar waar het naar verwijst?

Deen Karreman

Negen keer en dan nog eens. Negen keer en dan nog eens. Negen keer en dan
nog eens. Negen keer en dan nog eens. Negen keer en dan nog eens. Negen keer
en dan nog eens. Negen keer en dan nog eens. Negen keer en dan nog eens.
Negen keer en dan nog eens.
Ik laat me zien. Kom dichterbij. Kijk me aan. Kan je voelen wat ik voel? Durf jij je over te geven aan wat je denkt te zien? Zoals ik me overgeef aan jou. Ik ben naakt maar dat lijkt jou niets te doen. Schaamteloze schaamte is wat volgt. Kan je verder kijken dan mijn naakte lichaam?

Anneleen Quist

In het ontwerp “De Doorbraak” worden de ruim 200 verdronken dorpen in Zeeland niet gezien als een fenomeen uit de geschiedenis, maar juist als aanleiding om kritisch te kijken naar de huidige kustverdediging. De werking van het water wordt niet langer als
vijand gezien, maar omarmd. Het plangebied hoogt door het afvangen van sedimentdeeltjes op een natuurlijke manier op. Woningen bewegen mee met het water en de bodem. Er ontstaat een dorp dat niet kan verdrinken.

Anneleen Quist

Anneleen Quist