HUNGER van Tue Greenfort
routebeschrijving
Locatie: Katse Veerweg Wilhelminadorp.

Vanuit richting Goes:
Volg de borden Zierikzee. Bij de verkeerslichten gaat u rechtsaf naar Wilhelminadorp. Daarna 2e weg links, is de Oude Veerweg. Aan het eind rechtsaf de Katse Veerweg op. Hier ziet u het project.

Vanuit richting Zierikzee:
Volg de borden Goes. Bij de verkeerslichten gaat u linksaf naar Wilhelminadorp. Daarna 2e weg links, is de Oude Veerweg. Aan het eind rechtsaf de Katse Veerweg op. Hier ziet u het project.
Tot en met 18 oktober 2009 is het project van Tue Greenfort nog te zien, daarna wordt het suikerbietenveld gerooid en zijn de letters niet meer zichtbaar.
HUNGER is een historische verwijzing naar de naamgeving van Hongersdijk, een oude hofstede in de Wilhelminapolder vernoemd naar het dorp Hongersdijk dat bij één van de vele dijkdoorbraken in de zestiende eeuw verdwenen is. Meer nog echter stelt Greenfort met deze interventie in de Zeeuwse klei huidige kwesties als consumptie, handel en recht op voeding aan de orde. In een wereld waar steeds meer monden gevoed moeten worden, is hongersnood een serieus probleem. Greenfort vraagt zich af of honger in de wereld niet opgelost wordt omdat de middelen daarvoor niet toereikend zijn, of dat het een kwestie is van het delen van technologische kennis en het veranderen van de handelsovereenkomsten tussen ontwikkelings- en industriële landen.
Steeds meer kunstenaars spelen in op milieuvraagstukken, duurzaamheid, ecologie en klimaatverandering. Voor Greenfort zijn thema’s als agricultuur, verspilling, industrie, ecologie en recycling echter geen hype, ze zijn al jaren onderwerp van zijn werk. Gefascineerd door geplande, gecultiveerde en streng gereguleerde landschappen maakt hij vaak gebruik van materialen, landschap, tradities en technieken die ter plekke voorhanden zijn. Door bronnen uit de directe omgeving van het kunstwerk te gebruiken, zorgt zijn werk ervoor dat mensen anders naar hun eigen omgeving kijken en meer inzicht krijgen in de wereld om hen heen. Dit wordt ook duidelijk in het werk BONAQUA Kondensationswurfel (BONAQUA, Condensation Cube) (2005) dat verwijst naar Hans Haacke’s minimalistische Condensation Cube (1963-1965). De kubus is net als bij Haacke gevuld met water dat in de afgesloten omgeving bij verandering van temperatuur afwisselend condenseert en verdampt. Greenforts kubus is echter gevuld met BonAqua, water afkomstig uit een bron in bezit van Coca-Cola. De bron was binnen enkele jaren uitgeput en het water voor de lokale bevolking moest geïmporteerd worden. Net zoals in zijn werk HUNGER stelt Greenfort hiermee de voedselmarkt, privatisering van publieke goederen en het monopolie van voedselbronnen aan de orde.
HUNGER zet aan tot nadenken over de gevolgen van het verstrekken van subsidies aan boeren in de westerse wereld en het dumpen van de overvloed aan goederen op de wereldmarkt, waardoor de prijzen op de wereldmarkt kelderen. Boeren uit niet-westerse landen kunnen niet met deze lage prijzen concurreren. HUNGER is een stil protest tegen deze mechanismen. Het lost het probleem niet op maar laat zien dat het mogelijk is in westerse landen een deel van de productie weg te nemen zonder dat dit gevolgen heeft voor het landbouwbedrijf of consumenten.